In de 3 dagen dat ik weer terug ben vakantie heb ik alweer afscheid moeten nemen van een aantal teamgenoten. Mensen zetten hun baan op het spel door zich de meest onnozele vrijheden te kunnen permitteren. Moet je je eens voorstellen dat een buschauffeur zomaar de bus even langs de kant zet omdat hij even een kwartiertje koffie wil drinken terwijl het nog maar tien minuten rijden is tot de eindhalte van de lijn. En jij zit in die bus en je moet ook op tijd op je werk zijn… Zo heb/had ik collega’s die zonder blikken of blozen te laat komen werken en verbaasd zijn als ze daarop worden aangesproken. Pauzes te vroeg, te laat, te lang? Sorry hoor… even niet opgelet, maar in geen maanden een pauze te kort genomen of overgeslagen.
Ik ben verre van streng op het werk. Gewoon je werk doen is genoeg en als je het niet snapt help ik je wel.
Vaak hoorde ik de meest geweldige smoesjes om te laat te komen op het werk of waarom pauzes zo vaak langer duren maar nooit te kort. De enige reden waarom dergelijke figuren te vroeg op het werk komen is omdat ze niet goed op het rooster hadden gekeken.
Ikzelf kom ongeveer 2 keer per jaar te laat op het werk en minstens 100 keer te vroeg. En ik ga pakweg 20 keer per jaar vroeger weg maar blijf zeker 100 keer langer.
En dus gaan er weer een paar collega’s op zoek naar vergelijkbare baantjes waar ze wel kunnen komen en gaan wanneer ze willen. En heb ik spijt van de tijd en energie die ik aan hun heb besteed.